Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 06 kwietnia 2022 roku

Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Karolina Głazińska - Izdebska

Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Mączyńska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2022 roku sprawy

z powództwa W. S.

przeciwko K. S.

o alimenty

1.  zasądza alimenty od pozwanego K. S. na rzecz W. S. w kwocie po 1.800 zł (tysiąc osiemset) złotych miesięcznie, płatne poczynając od dnia 12 kwietnia 2021 roku, do dnia 15-tego każdego miesiąca z góry, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku opóźnienia w płatności każdej z rat,

2. w pozostałej części powództwo oddala,

3. nie obciąża pozwanego K. S. nieuiszczonymi kosztami

sądowymi,

4. zasądza od pozwanego K. S. na rzecz powódki W. S. kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,

5. wyrokowi w punkcie pierwszym nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 61/21

UZASADNIENIE

W. S. w dniu 9 kwietnia 2021 r. wniosła pozew przeciwko K. S. domagając się zasądzenia na swoją rzecz alimentów w kwocie po 1.800 zł miesięcznie, poczynając od dnia 1 października 2020 roku z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminu płatności którejkolwiek z rat. W pozwie zawarto również wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz powódki W. S. alimentów w kwocie po 1.800 zł miesięcznie na czas trwania procesu, począwszy od dnia 1 września 2020 roku. Powódka wniosła również o zasądzenie kosztów procesu na jej rzecz, w tym kosztów zastępstwa procesowego (k. 2-7 akt).

W uzasadnieniu wskazano, że powódka W. S. jest córką K. S.. Jej matka zmarła w dniu 12 października 2012 roku w wyniku wypadku samochodowego. Powódka i jej siostry pozostały pod opieką pozwanego. Dnia 1 października 2020 roku powódka rozpoczęła studia ekonomiczne na Uniwersytecie G.. Miesięczne koszty utrzymania powódki opiewają na kwotę około 2235 złotych. Pozwany w żadnym stopniu nie przyczynia się do zaspokajania usprawiedliwionych kosztów utrzymania córki.

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2021 roku tut. sąd udzielił powódce zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego do łożenia na utrzymanie powódki alimentów w kwocie po 1.800 zł miesięcznie począwszy od 9 kwietnia 2021 roku, w pozostałej części wniosek o zabezpieczenie oddalił (postanowienie – k. 29 akt)

Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wskazał, że uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 8.833,96 zł, przy czym pracodawca potrąca mu z niego kwotę 400 zł miesięcznie z tytułu korzystania do celów prywatnych z samochodu służbowego. Miesięczne koszty swojego utrzymania powód ocenił na kwotę 1.348,16 zł plus kwota 73 zł dziennie z tytułu zakupów kosmetyków, artykułów chemicznych, wyżywienia, paliwa. Pozwany jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz swojego syna w kwocie 1.500 zł miesięcznie, a nadto płaci raty kredytów w łącznej kwocie 4.907,14 zł. Kredyty zostały zaciągnięte na zaspokajanie wygórowanych potrzeb córek. Dodał, że powódka wyprowadziła się z domu rodzinnego i podjęła studia w G. bez konsultacji z pozwanym, a ponadto wysoce prawdopodobnym jest, że podjęła pracę. Tym samym żądanie alimentów jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (k. 39-50).

S ąd ustalił, co następuje:

W. S. ur. (...) jest córką pozwanego K. S. i B. S.. Matka powódki zmarła dnia 12 października 2012 roku na skutek obrażeń odniesionych w wypadku samochodowym. Od tej chwili powódka wraz ze swoimi siostrami Z. ur. (...) i W. ur. (...), pozostawała pod wyłączną pieczą pozwanego. Postanowieniem tut. sądu z dnia 31 maja 2021 roku małoletnia Z. S. została prawomocnie umieszczona w rodzinie zastępczej D. i R. małżonków P..

okoliczno ść bezsporna, a ponadto odpis aktu urodzenia – k. 10, odpis postanowienia – k. 205

Powódka od dnia 1 października 2020 roku rozpoczęła studia w trybie stacjonarnym na Uniwersytecie G., kierunku Ekonomia. Planowany termin zakończenia studiów to 30 września 2023 roku. Powódka ukończyła trzy semestry studiów z wynikami pozytywnymi. Zajęcia w roku akademickim 2020/2021 odbywały się zdalnie przez cały rok akademicki. W roku akademickim 2021/2022 zajęcia odbywają się hybrydowo.

dowód: zaświadczenie z UG z dnia 1 października 2020 r. – k. 17, zaświadczenie UG z dnia 11 sierpnia 2021 r. – k. 164, zaświadczenie z dnia 22 lutego 2022 r.- k. 269.

Powódka wynajmuje wspólnie ze swoim chłopakiem D. W. mieszkanie o powierzchni 34 m2w G. przy ul. (...). Czynsz najmu wynosi 1800 złotych miesięcznie, natomiast dodatkowe opłaty eksploatacyjne- ryczałtowo wynoszą 350 złotych. Koszty utrzymania mieszkania powódka ponosi po połowie ze swoim partnerem. Powódka o tym, ze nauczanie będzie w trybie zdalnym dowiedziała się już po zawarciu umowy najmu mieszkania. Powódka na własne wyżywienie wydatkuje około 500-600 złotych miesięcznie. Koszt związany z zakupem środków czystości, kosmetyków i ubrań oscyluje w kwocie około 300 złotych miesięcznie. Powódka wydaje średnio miesięcznie kwotę 50 zł na pomoce dydaktyczne, 70 zł na witaminy, suplementy i inne leki, około 80 zł na bilety transportu miejskiego, 30 zł na telefon oraz kwotę 50 zł na stomatologa. Powódka po wynajęciu mieszkania zakupiła większość sprzętów, niezbędnych do codziennego funkcjonowania. Kupiła między innymi: kołdry, poduszki, laptopa, garnki, patelnie, czajnik, talerze , sztućce, szklanki. Koszt zakupu laptopa A. (...) wraz ze słuchawkami A. potrzebnymi do nauki zdalnej wyniósł 3.820 zł. Powódka w ostatnim roku nie wyjeżdżała w okresie ferii zimowych, ani w sylwestra. Nie wychodzi również do restauracji, kina czy teatru, chyba że zabierze ją jej chłopak. Nie korzysta z usług kosmetyczki, na fryzjera wydaje 50 zł raz na trzy miesiące. W ramach prezentu świątecznego od D. W. i jego rodziców skorzystała w grudniu 2020 roku z zabiegu powiększenia ust o wartości 350 zł.

D. ód: umowa najmu – k. 11-16, zeznania świadka D. W.- k. 208-209, faktura VAT – k. 18-19, zeznania powódki – k. 245-247, 275-276

Początkowo D. W. pokrywał większość kosztów utrzymania mieszkania. Powódka jak mogła to zwracała mu te koszty. W. S. pomagała finansowo rodzina zmarłej matki, przede wszystkim B. M. i S. B.. Otrzymywała od nich różne kwoty, czasami przelewem, częściej gotówką. Pozwany do czasu udzielenia zabezpieczenia w niniejszej sprawie nie partycypował w kosztach utrzymania powódki. Powódka za okres sprzed wniesienia pozwu nie ma żadnych długów.

D. ód: potwierdzenie przelewu – k. 20, zeznania świadka D. W.- k. 208-209, zeznania świadka S. B. – k. 209, zeznania powódki – k. 245

Powódka przez okres wakacji w 2020 roku tj. poprzedzających rozpoczęcie nauki na studiach, przez okres ponad dwóch miesięcy pracowała za granicą, zarobiła wówczas około 10 tysięcy złotych. We wakacje w 2021 roku powódka przez okres miesiąca pracowała w G. na stoisku z lodami, zarobiła wówczas 1300 złotych. Powódka ma założone konto na stronie oferującej pracę hostessom, lecz nie otrzymała żadnego zlecenia. Planuje je zlikwidować. Powódka przez okres trzech miesięcy odbywała bezpłatne praktyki, zakończyły się one z końcem listopada 2021 roku. Obecnie powódka przygotowuje się do rozszerzonej matury z języka polskiego i języka angielskiego, gdyż chciałaby podjąć drugi kierunek studiów.

Powódka nie ma możliwości mieszkania w domu ojca w miejscowości S.. Pozostaje w konflikcie z pozwanym. Pozwany wymienił zamki w domu, poinformował córkę, że została przez niego wymeldowana. W. S. nie miała możliwości zamieszkania u innych członków rodziny z uwagi na brak komunikacji i sytuację mieszkaniową członków rodziny.

D. ód: zeznania świadka D. W.- k. 208-209, zeznania świadka S. B.- k. 209-210, zeznania świadka B. M.- k. 212, zeznania powódki – k. 245-247, 275-276, umowa o organizację praktyki zawodowej- k. 235, plan zajęć studiów, - k. 236-238, przelewy- k. 239-240,

K. S. ma wykształcenie wyższe ekonomiczne. Wraz z żoną A. S. (1) mieszka w miejscowości J.. Małżonkowie ślub wzięli w ubiegłym roku. Pozwany ma trzy córki z pierwszego małżeństwa z B. S., w tym powódkę. Z nieformalnego związku z M. K. ma jeszcze syna P. S., uiszcza na jego rzecz alimenty w kwocie 1500 złotych miesięcznie. Decyzją z dnia 7 października 2021 roku. (...) Centrum (...) w G.-D. ustaliło wobec pozwanego obowiązek opłat za pobyt Z. S. córki w rodzinie zastępczej za okres od 9 października 2020 r. do 8 października 2021 roku na sumę 12000 złotych.

Pozwany jest właścicielem domu położonego w miejscowości S. gmina G., o powierzchni około 200 m2. Obecnie dom jest pusty, nikt w nim nie mieszka. Pozwany jeździ do niego raz na 1-2 tygodnie na weekend w sezonie grzewczym, aby dołożyć do pieca ekogroszek, poza sezonem grzewczym bardzo rzadko. Wszelkie koszty związane z tą nieruchomością pokrywa pozwany. Pozwany uiszcza miesięcznie kwotę 343,29 zł na rzecz Polkomtel sp. zoo, w tym kwotę 186,32 zł z tytułu abonamentu za telefon, pozostałą część stanowi rata za telefon. Płaci również abonament za Canal+ 139,99 zł, plus 50 zł miesięcznie abonamentu TVP. Koszt miesięcznego zużycia energii to kwota około 117,43 zł, podatek od nieruchomości – 47,67 zł. W sezonie grzewczym 2020/2021 powód wydał 2.375 zł na zakup 2,5 tony ekogroszku, w cenie 950 zł netto za tonę. Obecnie tona ekogroszku kosztuje około 1.500 zł. Pozwany ponosi też koszt ubezpieczenia domu w S. wraz z ubezpieczeniem na życie w kwocie 566 zł rocznie. Pozostałe miesięczne opłaty związane z utrzymaniem domu to: gaz: 22,50 zł, wywóz szamba – 100 zł, wywóz śmieci – 34 zł, zakup leków – ok. 230 zł.

Na swoje utrzymanie w związku z zakupem paliwa, kosmetyków, chemii, wyżywienia pozwany wydatkuje około 73 zł dziennie. Posiada szereg zobowiązań kredytowych na łączną kwotę około 4.500 zł, na które składają się raty kredytów konsumpcyjnych oraz kredytu hipotecznego.

Pozwany od marca 2021 roku pracuje w firmie (...) sp. z o.o. z siedzibą w Z. na stanowisku K. A. Menager za wynagrodzeniem 12.400 zł brutto. W poprzedniej pracy jego roczny dochód za rok 2020 wyniósł 145.057,28 złotych, zaś za 2019 – 141.141,31 zł. Korzysta z samochodu służbowego. W ostatnich latach wyjeżdżał w każdym roku raz- dwa razy na wakacje zagraniczne, między innymi do Chorwacji, Turcji, ostatnio w podróż poślubną pojechał do Omamu. Wycieczka do Omanu została opłacona w ramach prezentu ślubnego. Wraz z żoną ma rozdzielność majątkową. Pozwany przeszedł zawał serca musi na stałe przyjmować leki, których miesięczny koszt oscyluje wokół kwoty 230 zł miesięcznie.

Pozwany nie utrzymuje kontaktu ze swoimi córkami. Uiszcza na rzecz powódki kwotę 1800 złotych tytułem zabezpieczonych alimentów w niniejszej sprawie. Wcześniej na rzecz powódki nie uiszczał żadnej kwoty.

dow ód: faktury VAT i rachunki – k. 54-59, historia spłaty kredytów i pożyczek oraz umowy kredytowe – k. 62, 66, 68, 72, 75, 83-85, umowa o pracę- k. 87-88, przelew wynagrodzenia- k. 86, wyrok w sprawie o alimenty dot. Patyka S.- k. 89, zeznania PIT-37 – k. 168- 181, decyzja (...) Centrum Pomocy w rodzinie – k. 255-257, faktury utrzymania domu w S.- k. 54-59, historia operacji bankowych- k. 60-75, polisa ubezpieczenia domu- k. 82, wyciągi z kart kredytowych- 83-84, zeznania świadka A. S. (1)- k. 210-211, zeznania świadka- k. 211, zeznania świadka E. S. – k. 211-212, zeznania pozwanego- k. 247-249, 276,

S ąd zważył, co następuje:

Przedstawiony stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz przesłuchanie powódki, pozwanego oraz świadków.

Sąd uznał za wiarygodne dowody w postaci dokumentów złożonych przez strony do akt sprawy, gdyż nie było podstaw do ich podważenia. Żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności ani prawdziwości treści w nich zawartych.

Sąd uznał za wiarygodne w całości zeznania świadków D. W. (k. 208v-210 akt) S. B. (k. 209 akt) oraz B. M. (k. 212-213 akt). Ich zeznania są spójne, logiczne oraz mają potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym. D. W. jako partner powódki, mieszkający z nią w jednym mieszkaniu, szczegółowo wskazał jak wyglądają koszty utrzymania ich mieszkania, które ponoszą je po połowie. Wskazał, co też potwierdzili dwaj wyżej wymienieni świadkowie, że powódka otrzymywała pomoc finansową od swojej rodziny ze strony zmarłej matki. Świadkowie spójnie przedstawili jak wygląda sytuacja majątkowa powódki, podali, że pracowała za granicą, a w następne wakacje w lodziarni. Chłopak powódki wyjaśnił dlaczego stałego zatrudnienia powódka nie może podjąć, podał, że oprócz zajęć na uczelni ma również bezpłatne praktyki. Wskazał również, że początkowo po wynajęciu mieszkania pomagał finansowo powódce. Świadkowie zgodnie również przedstawili sytuację niemożliwości mieszkania powódki w domu ojca w miejscowości S..

W zakresie zeznań świadka A. S. (2) (k. 210 -211 akt) sąd uzna je za wiarygodne jedynie w zakresie sytuacji zarobkowej pozwanego oraz tego, że pozwany przed wydaniem postanowienia o zabezpieczeniu nie pomagał powódce finansowo. Za niewiarygodną sąd uznał tą część zeznań świadka, gdzie świadek wskazała, że jeśli tylko powódka poprosiłaby o pomoc ojca to by ją otrzymała. Pozwany nie utrzymuje kontaktu z żadną z córek, a na prośbę powódki o alimenty odmówił, nie proponując jakiekolwiek kwoty. Podczas przesłuchania pozwany wskazał, że wynająłby powódce dom w S. za kwotę ponad 2.000 zł, po interwencji swojego pełnomocnika dodał, że mógłby go również wynająć powódce w zamian za ponoszenie przez nią wszelkich opłat. Świadczy to o tym, że pozwany nie poczuwa się w jakikolwiek sposób do partycypowania w kosztach utrzymania powódki. Zresztą, wniósł o oddalenie powództwa w całości, nie uznał go w żadnym zakresie. Niewiarygodnym dla sądu jest również przedstawienie przez świadka sytuacji rodzinnej jaka panowała, kiedy córki mieszkały z pozwanym, w szczególności ich relacji. Świadek przedstawiła powódkę jako osobę roszczeniową, nie interesującą się rodziną, zdrowiem ojca, która samowolnie podjęła decyzję o wyjeździe zagranicę i o podjęciu studiów w G., podczas gdy zeznania powódki i pozostałych świadków malują zupełnie inny obraz powódki. Świadek podał również, że powódka nie chce podjąć zatrudnienia, podczas gdy ma takie możliwości. Tymczasem z zeznań powódki wynika, że dwukrotnie pracowała zagranicą podczas wakacji, a raz w Polsce, co znajduje potwierdzenie w zeznaniach pozostałych świadków.

W zakresie zeznań świadków J. S. oraz E. S., tj. rodzicach pozwanego również sąd uznał je jedyne w części za wiarygodne. W ocenie sądu niewiarygodnym jest, że powódką jest osobą roszczeniową, mającą wygórowane wymagania, przeciwko czemu świadczą chociażby zaprezentowane przez powódkę jej koszty utrzymania. Nadto świadkowie przedstawili sytuacje majątkową pozwanego jako bardzo złą, wskazali, że pozostaje on de facto na utrzymaniu obecnej żony. Świadkowie nie wiedzą jednak ile obecnie zarabia ich syn, jakie ma zobowiązania, z jakiego tytułu powstały. Swoją wiedzę o jego trudnej sytuacji majątkowej czerpią wyłącznie z rozmów z synem, zdaniem sądu są wręcz przez syna manipulowani i żyją w przeświadczeniu, że jego zarobki są niewysokie. Co istotne świadkowie wskazali, że pomagają synowi finansowo już od dawna tj. jeszcze jak mieszkały z nim córki.

Zeznania świadka S. S. (2) (k. 210 akt) niewiele wniosły do sprawy. Świadek podał jedynie, że pozwany narzekał jej na wysokie koszty utrzymania. Świadek nie wie natomiast jak wygląda sytuacja majątkowa powódki, jak również pozwanego. Zeznania świadka były istotne tylko w tym zakresie, że potwierdziły, że pozwany bywa w domu w S. bardzo rzadko (świadek zeznawała latem, czyli poza sezonem grzewczym).

Sąd uznał także za wiarygodne zeznania złożone przez powódkę. Jej zeznania w tym zakresie znajdują pełne oparcie w dokumentacji, a ponadto są spójne, logiczne oraz zgodne ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Powódka przestawiła w szczegółowy sposób jakie koszty ponosi miesięcznie. Podała jak wygląda jej sytuacja związana ze studiami, praktykami, że nie może podjąć zatrudnienia. Podała jakie zarobki miała w wyniku podjęcia pracy za granicą.

W odniesieniu do zeznań pozywanego sąd co do zasady również uznał je za wiarygodne w zakresie jego dochodów oraz zobowiązań wykazanych przez niego dokumentami. W ocenie sądu nieprawdziwymi są twierdzenia pozwanego odnośnie przyczyn jego złych relacji córką.

Sąd oddalił jako spóźnione wnioski obu stron o zobowiązanie drugiej trony do przedłożenia historii rachunków bankowych. Wnioski te zostały złożone po uzupełniającym przesłuchaniu stron, podczas którego nie wyszły na jaw żadne okoliczności, które uzasadniały złożenie takich wniosków na tym etapie postępowania. Sąd oddalił również wniosek dowodowy pozwanego zwrócenie się do P. o udzielenie informacji jak w punkcie 6. pisma procesowego z dnia 10 listopada 2021 roku (k. 252 akt). Powódka nigdy nie wskazywała, że musi płacić za praktyki, a nadto podczas rozprawy wyjaśniła, że po zakończeniu praktyk nie otrzymała oferty pracy, ale nawet jeśli taką ofertę by otrzymała, to by z niej nie skorzystała z uwagi na zastrzeżenia, które miała do warunków w firmie.

Powództwo w niniejszej sprawie opiera się na art. 133 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (krio), który nakłada na rodziców obowiązek świadczeń alimentacyjnych w stosunku do tych dzieci, które nie są w stanie utrzymać się samodzielnie. Zakres tych świadczeń zależy - zgodnie z art. 135 § 1 krio - z jednej strony od usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej, a z drugiej - od zarobkowych i majątkowych możliwości osoby zobowiązanej. Zgodnie z art. 133 § 4 krio rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się. Art. 1441 krio wskazuje zaś, że zobowiązany może uchylić się od wykonania obowiązku alimentacyjnego względem uprawnionego, jeżeli żądanie alimentów jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

W ocenie sądu koszty utrzymania powódki, nie są zawyżone, kształtują się w granicach przeciętnych dla studenta w tym wieku. W. S. podjęła studia na Uniwersytecie G., z pozytywnymi ocenami kończy kolejne semestry. Jest osobą młodą, dopiero zdobywającą doświadczenie. Oprócz studiów odbywała również praktyki związane z jej kierunkiem studiów. Trudno oczekiwać, że mając takie obowiązki jak zajęcia, praktyki oraz nauka, będzie wstanie podjąć stałe zatrudnienie umożliwiające jej samodzielne utrzymanie się. Z relacji powódki jednoznacznie wynika, że nie unika pracy, chciałaby dorywczo w miarę możliwości zarobkować. Zresztą dwukrotnie pracowała w wakacje zagranicą, a następnie raz w lodziarni. Z jej zestawienia kosztów utrzymania wynika, że nie prowadzi hulaszczego trybu życia. Stara się gotować sama, nie wychodzi do restauracji, nie korzysta z kosmetyczki, na fryzjera wydaje niewielkie kwoty. Nie kupuje markowych ubrań, ubiera się w sieciówkach. Dużą część jej kosztów utrzymania stanowi najem mieszkania. Niemniej jednak jest to zaledwie kawalerka, którą dzieli z chłopakiem, koszty utrzymania są podobne jak w przypadku najmu pokoju. Wobec podjęcia studiów w G. nie ma możliwości aby powódka dojeżdżała na zajęcia z G.-D. lub jego okolic. Pozwany zarzuca powódce, że mogła podjąć studia w T., jednak w ocenie sądu niewiele by to zmieniło. W obecnej sytuacji, stosunki powoda z jego córkami są takie, że brak jest możliwości, aby strony tego konfliktu zamieszkiwały razem. Najmłodsza z córek została umieszczona w rodzinie zastępczej, zaś powódkę pozwany sam wymeldował z domu.

Sąd stoi również na stanowisku, że żądanie przez powódkę alimentów od pozwanego nie jest w żadnym wypadku sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Z istoty obowiązków rodziców względem ich małoletnich dzieci wynika, że roszczenia tych dzieci o dostarczanie środków utrzymania i wychowania nigdy nie mogą być ocenione jako sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Natomiast w szczególnych okolicznościach zasady współżycia społecznego mogą przemawiać przeciwko uwzględnieniu roszczenia dziecka pełnoletniego, które nie dąży do usamodzielnienia się i usiłuje przerzucić na rodziców ciężar swego utrzymania (por. wyr. SN z 8.8.1980 r., III CRN 144/80, OSNCP 1981, Nr 1, poz. 20). W niniejszej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca, pozwana stara się zarabiać, nie żąda od pozwanego pokrycia całości kosztów swojego utrzymania, jej żądanie nie jest wygórowane. Konflikt, który istnieje między stronami jest spowodowany w dużej mierze zachowaniem samego pozwanego, a nie powódki.

Ustalając zakres możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego, sąd zwrócił uwagę, że pozwany jest zdolny do pracy i pracuje zarobkowo. Osiąga dochody, które kształtują się dużo powyżej minimalnego wynagrodzenia, a nawet średniej krajowej.

Odnosząc się do wysokości zasądzonych alimentów, należy wskazać, że jest to kwota odpowiadająca prawie dokładnie połowie kosztów utrzymania pozwanego, wskazanych w pozwie, wliczając w to koszt utrzymania domu w S.. Pozwany określił swoje średnie dzienne wydatki na zakup paliwa, wyżywienia, chemii i kosmetyków na kwotę 73 zł, co daje miesięcznie 2.190 zł. Jest to więc kwota sporo wyższa, aniżeli kwota żądanych przez powódkę alimentów. Poziom życia powódki i pozwanego powinien być zbliżony. Tym samym żądanie przez powódkę alimentów w kwocie 1.800 zł podczas gdy pozwany na swoje utrzymanie wydaje dużo powyżej tej kwoty, należy uznać za usprawiedliwione.

Pozwany podniósł, że jest obciążony koniecznością spłaty wielu kredytów, które w większości zaciągnął na zaspokajanie wygórowanych potrzeb córek. Przede wszystkim, pozwany zaciągał te kredyty jako osoba dorosła, posiada wykształcenie wyższe ekonomiczne, musiał więc liczyć się z obowiązkiem ich spłaty. Jeśli w konkretnej sytuacji uważał, że potrzeby córek są zawyżone, to powinien był tych potrzeb nie zaspokajać. Zresztą zobowiązania kredytowe nie przeszkadzały pozwanemu w corocznych, a niekiedy dwa razy w roku, wyjazdach zagranicznych. Wyjazdy te nie byłyby niczym nadzwyczajnym gdyby nie rzekoma trudna sytuacja majątkowa pozwanego. Pozwany ewidentnie źle oszacował swoje możliwości majątkowe, żył ponad stan i popadł w spiralę zadłużenia. Konsekwencji jego złych decyzji finansowych, przynajmniej w zakresie podstawowych potrzeb, nie mogą jednak ponosić jego córki.

Ponadto, mimo rzekomo złej sytuacji finansowej, pozwany nie robi nic aby tą sytuację polepszyć. Nie podjął żadnych kroków aby sprzedać lub wynająć dom w S.. Dom ten jest obecnie niezamieszkały, generuje wyłącznie koszty, które oscylowały w granicach 700 zł miesięcznie, a po podwyżkach cen ekogroszku są jeszcze wyższe. Oprócz kosztów utrzymania domu pozwany ponosi jeszcze koszty dojazdu do S. zimą i jesienią celem ogrzania domu. Gdyby dom sprzedał lub wynajął, odpadłyby mu również i te koszty.

Na uwagę zasługuje również to, że pozwany płaci abonament za telefon w kwocie 186,32 zł miesięcznie plus kwota 156,97 zł z tytułu raty za aparat telefoniczny. Od wielu już lat na rynku funkcjonuje wiele ofert, gdzie abonament wynosi 30-50 zł miesięcznie. Co miesiąc uiszcza również abonament za Canal+ w kwocie 139,99 zł za dom w S.. W ostatnich latach nie wahał się również aby założyć w domu monitoring, za który zapłacił około 5.000 zł. Pozwany chcąc ciąć swoje wydatki powinien zacząć właśnie od tych kosztów, a nie od alimentów na własną córkę.

W ocenie pozwanego nie jest on w stanie płacić żądanych przez powódkę alimentów, niemniej jednak wskazał, że alimenty orzeczone tytułem zabezpieczenia płaci na bieżąco, nie ma żadnych zaległości. Nie wziął z tego tytułu żadnej pożyczki, bo jak sam wskazał, żaden bank nie da mu pożyczki. Tym samym alimenty te leżą w granicach jego możliwości.

Wobec powyższego, sąd po przeanalizowaniu całokształtu omówionych okoliczności faktycznych uznał, że alimenty w wysokości 1800 złotych na rzecz powódki W. S. spełniają przesłanki z art. 135 § 1 krio, stanowiąc istotny udział w kosztach utrzymania i wychowania powódki. Mając to na uwadze, sąd na podstawie powoływanych przepisów uwzględnił powództwo w żądanej wysokości, oddalając je w części dotyczącej okresu sprzed wniesienia pozwu.

Odnosząc się do żądania zasądzenia zaległych alimentów, sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 137 § 1 zd. 1 niezaspokojone potrzeby uprawnionego z czasu przed wniesieniem powództwa o alimenty sąd uwzględnia zasądzając odpowiednią sumę pieniężną. W świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego domaganie się zapłaty z tytułu zaległych alimentów uzasadnione jest jedynie wtedy, gdy pozostały niezaspokojone potrzeby lub zobowiązania zaciągnięte przez uprawnionego względem osoby trzeciej na pokrycie tychże kosztów" (tak uchw. SN (7), zasada prawna, z 28.9.1949 r., C 389/49, OSN 1951, Nr 3, poz. 60). Nie można więc przyjąć, że prawo dochodzenia takich świadczeń przysługuje uprawnionemu za okres wsteczny niezależnie od istnienia potrzeb (tak m.in. wyr. SN z 8.6.1976 r., III CRN 88/76, OSNCP 1977, Nr 2, poz. 33). Zasadą jest, że roszczenie o świadczenia alimentacyjne, które nie zostało zgłoszone we właściwym czasie, wygasa (wyr. SN z 7.7.2000 r. III CKN 1015/00, Legalis nr 278558).

W niniejszej sprawie nie wykazano, aby pozostały jakiekolwiek niezaspokojone potrzeby powódki z okresu poprzedzającego wytoczenie powództwa.

W punkcie 3. wyroku sąd nie obciążył pozwanego kosztami sądowymi na mocy art. 113 ust. 4 ustawy z 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

O kosztach procesu w punkcie 4. wyroku rozstrzygnięto na mocy art. 98 § 1 kpc w zw. z art. § 2 pkt 5 i § 4 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy.

Rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie alimentów został nadany wyrokowi z urzędu na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc, o czym orzeczono w punkcie 5. wyroku.