Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 80/22

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

J. K.

1.  w dniu 23 listopada 2020 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.200 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożył wniosek o pożyczkę i zawarła na dane M. Z. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.200,00 złotych, które podpisała M. Z., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 990,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 210,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk

2.  w dniu 16 grudnia 2020 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągniecia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.200,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane K. C. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.200,00 złotych, które podpisał K. C., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 562,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 638,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk

3.  w dniu 5 lutego 2021 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.400,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane E. C. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.400,00 złotych, które podpisała E. C., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 260,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 1140,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk

4.  w dniu 6 maja 2021 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.300,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane H. M. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.300,00 złotych, które podpisała H. M., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 350,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 950,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk

5.  w dniu 10 czerwca 2021 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 800 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane R. B. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 800,00 złotych, które podpisał R. B., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 100,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 700,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk

6.  w dniu 23 czerwca 2021 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 900,00 złotych wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane R. C. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 900,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego, po czym zaprzestała spłacania rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 900,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

7.  w dniu 30 listopada 2020 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 900,00 złotych wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane T. B. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 900,00 złotych, i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła raty z tej pożyczki w łącznej kwocie 970,00 złotych i uzyskała tym nienależną prowizję w łącznej kwocie 184,22 złotych, czym w efekcie spowodowała nienaprawione straty w kwocie 184,22 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

8.  w dniu 7 stycznia 2021 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1200,00 złotych wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane A. C. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1200,00 złotych, które podpisał A. C., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część z rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 940,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 260,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk

9.  w dniu 29 marca 2021 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 800,00 złotych, wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane J. P. (1) umowę pożyczki nr (...) w kwocie 800,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła część rat z tej pożyczki, w łącznej kwocie 600,00 złotych, po czym zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 200,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

10.  w dniu 30 marca 2021 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.300,00 złotych, wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane M. L. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.300,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła część rat z tej pożyczki, w łącznej kwocie 710,00 złotych, po czym zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 590,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

11.  w dniu 2 czerwca 2021 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.200,00 złotych, wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane J. C. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.200,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła część rat z tej pożyczki, w łącznej kwocie 130,00 złotych, po czym zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 1.070,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

12.  w dniu 16 listopada 2020 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.300,00 złotych, wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane S. B. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.300,00 złotych, które podpisał S. B., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 1.291,66 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 8,34 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk

13.  w dniu 19 kwietnia 2021 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.300,00 złotych, wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane J. J. (2) umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.300,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła część rat z tej pożyczki, w łącznej kwocie 585,00 złotych, po czym zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 715,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

14.  w dniu 21 stycznia 2021 roku w G.- (...) powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.200,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane A. B. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.200,00 złotych, które podpisał A. B., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 725,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 475,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.;

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

15.  w dniu 26 marca 2021 roku w G. (...), powiat g. (...), woj. (...)- (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.000,00 złotych, wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane M. C. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.000,00 złotych, które podpisała M. C., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 642,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 358,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

16.  W dniu 24 maja 2021 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...) , w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. Z.o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 900,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie założyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane T. K. umowę pożyczki nr. (...) w kwocie 900,00 złotych, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 200,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 700,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. Z.o.o. z siedzibą w S.,

tj. o czym z art. 286 § 1 kk

17.  W dniu 23 listopada 2020 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. Z o.o. z siedziba w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 800,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane P. K. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 800,00 złotych, które podpisał P. K., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 645,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 155,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

18.  W dniu 17 marca 2021 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. Z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.000,00 złotych, wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane B. K. (1) umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.000,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła część rat tej pożyczki w łącznej kwocie 640,00 złotych, po czym zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 360,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedziba w S.

tj. o czyn z art. 286 §1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

19.  W dniu 9 czerwca 2021 roku w G. – (...) powiat g. – (...) woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. Z o.o. z siedzibą w spocie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.200,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane P. A. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.200,00 złotych, które podpisał P. A., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat tej pożyczki w łącznej kwocie 100,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 1.100,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.,

tj. o czyn z art. 286 § 1kk

20.  W dniu 2 grudnia 2020 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...) w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. Z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 900,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane W. C. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 900,00 złotych które podpisała W. C., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat tej pożyczki w łącznej kwocie 860,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 40,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. Z o.o. z siedzibą w S.,

tj. o czyn z art. 286 § 1kk

21.  W dniu 19 listopada 2020 roku w G. – (...) powiat (...) – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągniecia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 800,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane Z. W. (1) umowę pożyczki nr (...) w kwocie 800,00 złotych , który podpisał Z. W. (1), nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 50,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 750,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

22.  W dniu 9 czerwca 2021 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 800,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane I. W. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 800,00 złotych, które podpisała I. W., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat tej pożyczki w łącznej kwocie 750,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 50,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

23.  W dniu 24 listopada 20202 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...) w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągniecia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 900,00 złotych, wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane J. P. (2) umowę pożyczki nr (...) w kwocie 900,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 795,00 złotych, po czym zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 105,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

24.  W dniu 24 marca 2021 roku w G. – (...) , powiat g. - (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągniecia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedziba w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.000,00 złotych, wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane K. P. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.000,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 558,00 złotych, po czym zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 442,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedziba w S.,

tj. o czyn z art. 286 § 1kk w zb. z art. 270 §1 kk zw. z art. 11 § 2 kk

25.  W dniu 21 stycznia 2021 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.200,00 złotych, wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane B. P. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.200,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 835,00 złotych, po czym zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 365,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o czyn z art. 286 §1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

26.  W dniu 30 kwietnia 2021 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągniecia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 800,00 złotych, wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane M. F. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 800,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 284,00 złotych, po czym zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 516,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.,

tj. o czyn z art. 286 § 1kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

27.  W dniu 17 czerwca 2021 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 800,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane P. P. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 800,00 złotych, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 50,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 750,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

28.  W dniu 2 czerwca 2021 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 800,00 złotych wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane W. M. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 800,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 80,00 złotych, po czym zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 720,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.,

tj. o czyn z art. 286 § 1kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

29.  W dniu 12 maja 2021 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągniecia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 900,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane I. M. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 900,00 złotych, które podpisał I. M., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 240,00 złotych i zaprzestała spłacenia dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 660,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S.,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

30.  W dniu 24 maja 2021 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągniecia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.200,00 złotych, wprowadziła w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane A. G. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.200,00 złotych i podrobiła na tych dokumentach podpisy pożyczkobiorcy w celu posłużenia się tymi dokumentami jako autentycznymi, a następnie przesłała te dokumenty jako autentyczne do pokrzywdzonego i spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 257,00 złotych, po czym zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 943,00 złotych, działając na szkodę firmy (...). zo.o. z siedzibą w S.,

tj. o czyn z art. 286 § 1kk w zb. z art. 270 § 1kk w zw. z art. 11 § 2 kk

31.  W dniu 18 listopada2020 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z.o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.300,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane G. K. umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.300,00 złotych, które podpisała G. K., nie znając wysokości wnioskowanej kwoty pożyczki, a następnie spłaciła część rat a tej pożyczki w kwocie 975,00 złotych i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 325,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) Sp. z.o.o. z siedzibą w S.

tj. o czyn z art. 286 § 1kk

32.  W dniu 9 czerwca 2021 roku w G. – (...) powiat g. – (...), woj. (...), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągniecia korzyści majątkowej doprowadziła firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1.200,00 złotych w ten sposób, że wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, a następnie złożyła wniosek o pożyczkę i zawarła na dane Z. W. (2) umowę pożyczki nr (...) w kwocie 1.200,00 złotych, a następnie spłaciła część rat z tej pożyczki w łącznej kwocie 100,00 złotych, i zaprzestała spłacania dalszych rat, czym spowodowała nienaprawione straty w kwocie 1.000,00 złotych, działając na szkodę firmy (...) sp. z o.o. z siedzibą w S.

tj. o czyn z art. 286 § 1kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W okresie od 2020 roku do 2021 roku oskarżona była zatrudniona w (...) sp. z o.o., gdzie w ramach obowiązków służbowych zajmowała się udzielaniem pożyczek klientom spółki. W toku wykonywania powierzonych jej zadań oskarżona dopuszczała się szeregu nieprawidłowości.

Oskarżona udzielała pożyczek, jednak nie wypłacała klientom pełnej kwoty wynikającej z zawartych umów, nie informując ich o faktycznej wysokości zobowiązania. Klienci byli przekonani, że kapitał pożyczki odpowiada kwocie faktycznie otrzymanej, podczas gdy oskarżona część środków zatrzymywała dla siebie, bez wiedzy i zgody pożyczkobiorców.

Ponadto oskarżona, dysponując danymi osobowymi pokrzywdzonych, sporządzała umowy pożyczek na ich nazwiska, dokonując podrobienia ich podpisów. Pokrzywdzeni nie byli świadomi zawarcia takich umów, a o istnieniu zobowiązania dowiadywali się dopiero z chwilą otrzymania korespondencji dotyczącej zaległości w spłacie.

Działania oskarżonej miały charakter świadomy i zamierzony, prowadząc do pokrzywdzenia szeregu osób, a także naruszenia przepisów prawa karnego w zakresie fałszowania dokumentów oraz oszustwa.

zeznania świadka B. K. (2)

2-12

umowy pożyczek

oświadczenia o dochodach

13-16, 19-26, 28-35, 37-43, 45-52, 54-61, 63-69, 71-77, 81-108, 111-116, 121-128, 130, 134-139, 144, 146-152, 155-160, 165, 168-173, 176, 178-184, 186-192, 197-202, 206-221, 223-226, 230-238, 241, 243-260, 262-305, 549-581

potwierdzenie umocowania do zawierania umów pożyczek

17

oświadczenie o niepodpisaniu umowy pożyczki

18, 27, 36, 44, 53, 62, 70, 306

screen wiadomości

78-79, 316

tabela z informacją o kwota pożyczki nieotrzymanych przez klientów

109-110

dowód wpłaty

117, 129, 133, 145, 154, 167, 177, 185, 193-194, 222, 229, 261

decyzja burmistrza G. (...)

orzeczenie o niepełnosprawności, decyzja ZUS

118-120, 140-143, 153, 161-162, 163-164, 166, 174-175, 195-196, 203-205, 227-228, 239-240, 242,

decyzja o ustaleniu kapitału początkowego

131-132

zeznania M. L.

326-328, 939v.-940

materiały porównawcze

334, 377, 393, 400, 449, 511, 517, 528, 620, 627

zeznania J. C. oraz wezwania do zapłaty

370-375, 940v.

zeznania D. G.

378-380, 940v.-941

zeznania R. C.

387-389, 941-941v.

zeznania J. P. (1)

395-396, 941v.-942

zeznania H. M.

401-402, 942

zeznania S. B.

405-406

zeznania T. B.

409-410, 942v.-943

zeznania R. B.

413-414, 943

zeznania E. C.

418-419, 942-942v.

zeznania K. C.

423-424

zeznania A. C.

pokwitowanie wpłaty

427-429, 995

zeznania B. K. (1)

444-445, 995-995v.

zeznania P. A.

450-451

zeznania Z. W. (1)

454-455

zeznania W. C.

458-459

zeznania I. W.

462-463, 996-996v.

zeznania M. Z.

466-467, 996v.-997

zeznania P. K.

470-471

treść księgi wieczystej

495-497, 676-683

zeznania K. P.

506-507

zeznania A. B.

529-533

zeznania M. C.

542-543, 949-951

zeznania I. M.

611-612, 951-952

zeznania M. F.

615-616, 952-954

zeznania J. P. (2)

622-623

zeznania W. M.

636-637

wyjaśnienia oskarżonej

648-649

akty zgonu

673-674

dane o karalności

684

opinia sadowo-psychiatryczno-psychologiczna

685-686

zeznania świadka W. D.

844-845

odpis pozwu o zapłatę

945

potwierdzenie zawarcia umowy

976

zeznania świadka J. J. (2)

523-524,

994v.-995

zeznania B. P.

512, 995

ugoda zawarta przed mediatorem

(...)- (...)

opinia biegłego z dziedziny badania dokumentów

(...)- (...)

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

J. K.

Czyny zarzucane oskarżonej w akcie oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

N. przez oskarżoną zarzucanych jej czynów

wyjaśnienia oskarżonej

842-844

1.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

zeznania świadka B. K. (2)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka B. K. (2), uznając je za spójne, logiczne oraz zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w szczególności z zeznaniami osób pokrzywdzonych. Świadek B. K. (2), pełniąca funkcję kierownika regionalnego, przeprowadzała kontrolę prawidłowości udzielania pożyczek przez oskarżoną. W wyniku przeprowadzonej kontroli ujawniła szereg istotnych nieprawidłowości w zakresie działalności oskarżonej.

Z zeznań świadka wynika, iż oskarżona dopuszczała się fałszowania podpisów na umowach pożyczkowych, a także zawierała umowy bez wiedzy i zgody rzekomych pożyczkobiorców. Osoby te nie otrzymywały środków pieniężnych z tytułu „udzielonych” im pożyczek, jak również nie były świadome faktu zawarcia takich umów na ich dane osobowe, informacja ta docierała do nich dopiero w momencie otrzymania wezwań do zapłaty.

Ponadto, świadek wskazała, że w części przypadków, pomimo faktycznego podpisania umów przez klientów, nie otrzymywali oni pełnej kwoty pożyczki część środków była zatrzymywana przez oskarżoną bez wiedzy i zgody pożyczkobiorców. Klienci nie mieli świadomości rzeczywistej wysokości zadłużenia oraz faktu, że część środków pochodzących z udzielonych pożyczek została przez oskarżoną przywłaszczona.

Zeznania świadka B. K. (2) zostały przez Sąd uznane za wiarygodne, szczegółowe i zgodne z innymi dowodami, co pozwalało przyjąć je za istotne i miarodajne źródło informacji o mechanizmie działania oskarżonej oraz rzeczywistym przebiegu zdarzeń.

umowy pożyczek

oświadczenia o dochodach

Dokumenty firmy (...) sp. z o.o., których wiarygodność nie budziła wątpliwości.

potwierdzenie umocowania do zawierania umów pożyczek

Dokumenty firmy (...) sp. z o.o., których wiarygodność nie budziła wątpliwości.

oświadczenie o niepodpisaniu umowy pożyczki

Sąd uznał za wiarygodny przedłożony przez pokrzywdzonych dowód w postaci oświadczeń, w których wskazali, iż nie podpisywali umów pożyczkowych, na podstawie których miały zostać im udzielone środki finansowe. Z treści oświadczeń jednoznacznie wynika, że pokrzywdzeni nie składali podpisów pod przedmiotowymi dokumentami, a tym samym nie wyrażali zgody na zawarcie umów pożyczek.

Oświadczenia te pozostają w pełni zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym z zeznaniami świadków oraz osobami pokrzywdzonymi, a także z ustaleniami wynikającymi z kontroli przeprowadzonej przez świadka B. K. (2). Ich treść koresponduje z ustalonym przez Sąd mechanizmem działania oskarżonej, polegającym m.in. na podrabianiu podpisów i zawieraniu umów pożyczkowych bez wiedzy i zgody rzekomych pożyczkobiorców.

W ocenie Sądu, oświadczenia te stanowią istotny i wiarygodny dowód potwierdzający bezprawne działanie oskarżonej oraz przyczyniają się do pełnego odtworzenia stanu faktycznego.

screen wiadomości

Sąd uznał za wiarygodny dowód w postaci screenów wiadomości. Wynika z nich, iż pożyczki nie były udzielane zgodnie z obowiązującymi przepisami, a oskarżona dopuszczała się nieprawidłowości. Choć treść wiadomości nie precyzuje szczegółowo charakteru tych nieprawidłowości, jednoznacznie wskazuje na bezprawny charakter działania oskarżonej.

tabela z informacją o kwota pożyczki nieotrzymanych przez klientów

Dokumenty, których wiarygodność nie budziła wątpliwości nie były one kwestionowane przez którąkolwiek ze stron.

dowód wpłaty

Dokumenty, których wiarygodność nie budziła wątpliwości nie były one kwestionowane przez którąkolwiek ze stron.

decyzja burmistrza G. (...)

orzeczenie o niepełnosprawności, decyzja ZUS

Dokumenty urzędowe, których wiarygodność nie budziła wątpliwości nie były one kwestionowane przez którąkolwiek ze stron.

decyzja o ustaleniu kapitału początkowego

Dokumenty, których wiarygodność nie budziła wątpliwości nie były one kwestionowane przez którąkolwiek ze stron.

zeznania M. L.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka M. L., uznając je za wiarygodne, spójne i logiczne. Świadek konsekwentnie, zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem, twierdził, iż nie zawierał umowy pożyczki z oskarżoną, ani nie podpisywał żadnych dokumentów w tym zakresie. O fakcie rzekomego zadłużenia dowiedział się dopiero po otrzymaniu pisma z (...) sp. z o.o., informującego o zaległościach w spłacie pożyczki.

Zeznania te znalazły pełne potwierdzenie w opinii biegłego z zakresu badań dokumentów, który jednoznacznie wskazał, iż podpis na umowie pożyczki został podrobiony przez oskarżoną. W ocenie Sądu, zeznania świadka pozostają w pełnej zgodzie z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i stanowią istotny element potwierdzający bezprawne działania oskarżonej.

materiały porównawcze

Sąd uznał za wiarygodny dowód w postaci materiału porównawczego, zgromadzonego w celu ustalenia, czy na spornych umowach pożyczkowych oskarżona dopuściła się podrobienia podpisów klientów. Dowód ten został prawidłowo zabezpieczony i stanowi istotny element postępowania dowodowego, służący weryfikacji autentyczności podpisów złożonych na dokumentach.

zeznania J. C. oraz wezwania do zapłaty

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka J. C., uznając je za wiarygodne, spójne i logiczne. Świadek konsekwentnie, zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem, twierdził, iż nie zawierał umowy pożyczki z oskarżoną, ani nie podpisywał żadnych dokumentów w tym zakresie. O fakcie rzekomego zadłużenia dowiedział się dopiero po otrzymaniu pisma z (...) sp. z o.o., informującego o zaległościach w spłacie pożyczki.

Zeznania te znalazły pełne potwierdzenie w opinii biegłego z zakresu badań dokumentów, który jednoznacznie wskazał, iż podpis na umowie pożyczki został podrobiony przez oskarżoną. W ocenie Sądu, zeznania świadka pozostają w pełnej zgodzie z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i stanowią istotny element potwierdzający bezprawne działania oskarżonej.

zeznania D. G.

Sąd uznał zeznania świadka D. G. za wiarygodne, spójne i logiczne, a ich treść pozostaje w zgodzie z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Świadek, będąca siostrą pokrzywdzonego Z. W. (2), wskazała, że z uwagi na niepełnosprawność intelektualną jej brat nie jest w stanie samodzielnie prowadzić swoich spraw życiowych.

Z relacji świadka wynika, iż oskarżona, wykorzystując ten fakt, skłoniła Z. W. (2) do podpisania umowy pożyczki, nie informując go o rzeczywistej wysokości zobowiązania. Pokrzywdzony otrzymał od oskarżonej jedynie 100 zł, podczas gdy pozostała część kapitału pożyczki została przez nią zatrzymana. Zeznania te potwierdzają mechanizm działania oskarżonej ujawniony również w innych dowodach i są w ocenie Sądu w pełni wiarygodne.

zeznania R. C.

Sąd uznał zeznania świadka R. C. za wiarygodne, logiczne oraz zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Świadek zeznał, że posiadał wcześniejsze doświadczenia z zaciąganiem pożyczek w parabankach i wyraził chęć zawarcia umowy pożyczki również z oskarżoną. Na jej prośbę przekazał zaświadczenie o dochodach.

Jednocześnie pokrzywdzony stanowczo zaprzeczył, jakoby podpisy znajdujące się na wniosku o udzielenie pożyczki, umowie pożyczki oraz potwierdzeniu jej zawarcia były jego autorstwa. Dodatkowo wskazał, że w treści umowy nie został wpisany jego prawidłowy adres zamieszkania.

Opinia biegłego z zakresu badań dokumentów nie potwierdziła, aby podpis na umowie został podrobiony przez oskarżoną, jednakże Sąd nie wykluczył możliwości działania osoby trzeciej, podkreślając jednocześnie, że ta kwestia nie była przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu. Mimo to, zeznania świadka uznane zostały za spójne i wiarygodne.

zeznania J. P. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka J. P. (1), uznając je za wiarygodne, spójne i logiczne. Świadek konsekwentnie, zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem, twierdził, iż nie zawierał umowy pożyczki z oskarżoną, ani nie podpisywał żadnych dokumentów w tym zakresie. O fakcie rzekomego zadłużenia dowiedział się dopiero po otrzymaniu pisma z (...) sp. z o.o., informującego o zaległościach w spłacie pożyczki. Świadek wskazał, iż oskarżona posiadała jego dane PESEL oraz serię i numer dowodu, bowiem we wcześniejszym okresie zaciągał u niej zobowiązania pożyczkowe, jednakże nie podpisał przedmiotowej umowy pożyczki.

Zeznania te znalazły pełne potwierdzenie w opinii biegłego z zakresu badań dokumentów, który jednoznacznie wskazał, iż podpis na umowie pożyczki został podrobiony przez oskarżoną. W ocenie Sądu, zeznania świadka pozostają w pełnej zgodzie z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i stanowią istotny element potwierdzający bezprawne działania oskarżonej.

zeznania H. M.

Sąd uznał zeznania świadka H. M. za wiarygodne, spójne i logiczne. Pokrzywdzona potwierdziła, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak była przekonana, że jej wartość wynosi 300 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymała od oskarżonej. Nie miała świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy.

Zeznania te korespondują z ustalonym w sprawie schematem działania oskarżonej, polegającym na nieujawnianiu pokrzywdzonym rzeczywistej wysokości zadłużenia i przekazywaniu im jedynie części środków. W ocenie Sądu, zeznania świadka stanowią istotny i wiarygodny element materiału dowodowego.

zeznania S. B.

Zeznania świadka S. B. w ocenie sądu zasługiwały na miano wiarygodności, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzony potwierdził, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak był przekonan, że jej wartość wynosi 300 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymał od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy. S. B. nie otrzymał od oskarżonej swojej kopii umowy pożyczki. Dodatkowo pokrzywdzony wskazał, że dokonał wpłat rat oskarżonej na łączną kwotę 250 zł, jednakże nie otrzymał od niej żadnego potwierdzenia wpłaty. Pokrzywdzony wiele razy zaciągał zobowiązania pożyczkowe u oskarżonej i darzył ją zaufaniem, dlatego nie podejrzewał, że umowa pożyczki może być sporządzona na inną kwotą aniżeli otrzymał.

zeznania T. B.

Sąd uznał zeznania świadka T. B. za wiarygodne, logiczne oraz zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Pokrzywdzona stanowczo zaprzeczył, jakoby podpisy znajdujące się na wniosku o udzielenie pożyczki, umowie pożyczki oraz potwierdzeniu jej zawarcia były jej autorstwa.

Opinia biegłego z zakresu badań dokumentów nie potwierdziła, aby podpis na umowie został podrobiony przez oskarżoną, jednakże Sąd nie wykluczył możliwości działania osoby trzeciej, podkreślając jednocześnie, że ta kwestia nie była przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu. Mimo to, zeznania świadka uznane zostały za spójne i wiarygodne.

zeznania R. B.

Zeznania świadka R. B. w ocenie sądu zasługiwały na miano wiarygodności, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzony potwierdził, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak był przekonany, że jej wartość wynosi 100 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymał od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy.

zeznania E. C.

Sąd uznał zeznania świadka E. C. za wiarygodne, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzona potwierdziła, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak była przekonana, że jej wartość wynosi 400 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymała od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy. Pokrzywdzona nie otrzymała umowy pożyczki od oskarżonej J. K..

zeznania K. C.

Zeznania świadka K. C. w ocenie sądu zasługiwały na miano wiarygodności, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzony potwierdził, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak był przekonany, że jej wartość wynosi 200 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymał od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy. Pokrzywdzony od wielu lat znał oskarżoną oraz jej męża i darzył ją zaufaniem, dlatego też nie zapoznał się z treścią umowy pożyczki, którą podpisał, a wyłącznie uwierzył oskarżonej.

zeznania A. C.

pokwitowanie wpłaty

Sąd uznał zeznania świadka A. C. za wiarygodne, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzony potwierdził, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak był przekonany, że jej wartość wynosi 600 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymał od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy.

zeznania B. K. (1)

Sąd uznał zeznania świadka B. K. (1) za wiarygodne, logiczne oraz zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Pokrzywdzony stanowczo zaprzeczył, jakoby podpisy znajdujące się na wniosku o udzielenie pożyczki, umowie pożyczki oraz potwierdzeniu jej zawarcia były jego autorstwa. Dodatkowo wskazał, że w treści umowy nie został wpisany jego prawidłowy adres zamieszkania.

Opinia biegłego z zakresu badań dokumentów nie potwierdziła, aby podpis na umowie został podrobiony przez oskarżoną, jednakże Sąd nie wykluczył możliwości działania osoby trzeciej, podkreślając jednocześnie, że ta kwestia nie była przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu. Mimo to, zeznania świadka uznane zostały za spójne i wiarygodne.

zeznania P. A.

Zeznania świadka P. A. w ocenie sądu zasługiwały na miano wiarygodności, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzony potwierdził, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak był przekonany, że jej wartość wynosi 200 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymał od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy.

zeznania Z. W. (1)

Sąd uznał zeznania świadka Z. W. (1) za wiarygodne, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzony potwierdził, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak był przekonany, że jej wartość wynosi 100 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymał od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy.

zeznania W. C.

Sąd uznał zeznania świadka E. C. za wiarygodne, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzona potwierdziła, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak była przekonana, że jej wartość wynosi 800 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymała od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy. Pokrzywdzona nie otrzymała umowy pożyczki od oskarżonej J. K..

zeznania I. W.

Sąd uznał zeznania świadka I. W. za wiarygodne, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzona potwierdziła, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak była przekonana, że jej wartość wynosi 200 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymała od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy. Pokrzywdzona nie otrzymała umowy pożyczki od oskarżonej J. K..

zeznania M. Z.

Sąd uznał zeznania świadka M. Z. za wiarygodne, spójne i logiczne. Świadek potwierdziła, że podpisała dokumenty przekazane jej przez oskarżoną, sądząc, że jest to jedynie formalność umożliwiająca jej zarobienie obiecanej kwoty 200 zł. Nie miała świadomości, że podpisuje umowę pożyczki i że skutkiem jej podpisu będzie zaciągnięcie zobowiązania finansowego.

Zeznania świadka wskazują również, że oskarżona posiadała wszystkie niezbędne dane potrzebne do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ M. Z. wielokrotnie korzystała wcześniej z jej usług jako pośrednika w udzielaniu pożyczek. W ocenie Sądu, zeznania świadka są logiczne, wewnętrznie niesprzeczne i znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, dlatego zasługują na pełną wiarę.

zeznania P. K.

Sąd uznał zeznania świadka P. K. za wiarygodne, spójne i logiczne. Świadek wskazał, że wraz ze swoją matką G. K. zawarł umowę pożyczki z oskarżoną, jednak zarówno on, jak i jego matka otrzymali jedynie po 200 zł. Pokrzywdzony nie miał świadomości, że umowa pożyczki opiewa na znacznie wyższą kwotę.

Dodatkowo P. K. zeznał, że dokonywał spłaty rat pożyczki bezpośrednio na ręce oskarżonej, co wpisuje się w ustalony w sprawie schemat jej działania. Zeznania świadka są zgodne z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie i potwierdzają bezprawny charakter działania oskarżonej, dlatego zostały przez Sąd uznane za w pełni wiarygodne.

treść księgi wieczystej

Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła żadnych wątpliwości.

zeznania K. P.

W ocenie sądu należało uznać zeznania świadka K. P. za wiarygodne, logiczne oraz zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Pokrzywdzony stanowczo zaprzeczył, jakoby podpisy znajdujące się na wniosku o udzielenie pożyczki, umowie pożyczki oraz potwierdzeniu jej zawarcia były jego autorstwa. Dodatkowo wskazał, że w roku 2020 zgubił dowód osobisty, dlatego też nie jest w stanie stwierdzić, czy dane podane na umowie tj. seria i numer dowodu są prawdziwe.

Opinia biegłego z zakresu badań dokumentów nie potwierdziła, aby podpis na umowie został podrobiony przez oskarżoną, jednakże Sąd nie wykluczył możliwości działania osoby trzeciej, podkreślając jednocześnie, że ta kwestia nie była przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu. Mimo to, zeznania świadka uznane zostały za spójne i wiarygodne.

zeznania A. B.

Sąd uznał zeznania świadka A. B. za wiarygodne, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzony potwierdził, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak był przekonany, że jej wartość wynosi 400 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymał od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy. Pokrzywdzony wskazał, że dokonywał spłat bezpośrednio oskarżonej.

zeznania M. C.

Sąd uznał zeznania świadka M. C. za wiarygodne, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzona potwierdziła, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak była przekonana, że jej wartość wynosi 200 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymała od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy.

zeznania I. M.

Sąd uznał zeznania świadka I. M. za wiarygodne, bowiem były spójne i logiczne, ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzony potwierdził, iż podpisała umowę pożyczki z oskarżoną, jednak był przekonany, że jej wartość wynosi 100 zł, ponieważ taką właśnie kwotę otrzymał od oskarżonej. Nie miał świadomości, że kapitał pożyczki wskazany w umowie był znacznie wyższy.

zeznania M. F.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka M. F., uznając je za wiarygodne, spójne i logiczne. Świadek konsekwentnie, zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem, twierdził, iż nie zawierał umowy pożyczki z oskarżoną, ani nie podpisywał żadnych dokumentów w tym zakresie. Przyznał, iż wielokrotnie oskarżana udzielała mu pożyczek, jednakże rzeczonej umowy nie podpisywał. Zeznania te znalazły pełne potwierdzenie w opinii biegłego z zakresu badań dokumentów, który jednoznacznie wskazał, iż podpis na umowie pożyczki został podrobiony przez oskarżoną. W ocenie Sądu, zeznania świadka pozostają w pełnej zgodzie z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i stanowią istotny element potwierdzający bezprawne działania oskarżonej.

zeznania J. P. (2)

Sąd uznał zeznania świadka J. P. (2) za wiarygodne, logiczne oraz zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Pokrzywdzona stanowczo zaprzeczyła, jakoby podpisy znajdujące się na wniosku o udzielenie pożyczki, umowie pożyczki oraz potwierdzeniu jej zawarcia były jego autorstwa.

Opinia biegłego z zakresu badań dokumentów nie potwierdziła, aby podpis na umowie został podrobiony przez oskarżoną, jednakże Sąd nie wykluczył możliwości działania osoby trzeciej, podkreślając jednocześnie, że ta kwestia nie była przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu. Mimo to, zeznania świadka uznane zostały za spójne i wiarygodne.

zeznania W. M.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka W. M., uznając je za wiarygodne, spójne i logiczne. Świadek konsekwentnie, zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem, twierdził, iż nie zawierał umowy pożyczki z oskarżoną, ani nie podpisywał żadnych dokumentów w tym zakresie. Dodatkowo świadek zeznał, iż w czasie, gdy została podpisana umowa pożyczki przebywał w zakładzie karnym, nie wychodził na przepustki, tym samym nie miałby możliwości podpisania rzeczonej umowy.

Zeznania te znalazły pełne potwierdzenie w opinii biegłego z zakresu badań dokumentów, który jednoznacznie wskazał, iż podpis na umowie pożyczki został podrobiony przez oskarżoną. W ocenie Sądu, zeznania świadka pozostają w pełnej zgodzie z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i stanowią istotny element potwierdzający bezprawne działania oskarżonej.

wyjaśnienia oskarżonej

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonej w części, w której przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów za wiarygodne. J. K. nie złożyła wyjaśnień co do samego przebiegu popełnienia przez nią przestępstw, jednakże potwierdziła, iż udzielała pożyczek jako przedstawiciel (...) sp. z o.o.

akty zgonu

Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła żadnych wątpliwości.

dane o karalności

Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła żadnych wątpliwości. Dokument przedstawia, iż oskarżona nie była uprzednio skazana.

opinia sadowo-psychiatryczno-psychologiczna

Sąd uznał za wiarygodny dowód w postaci opinii sądowo-psychiatryczno-psychologicznej. Z opinii tej wynika, iż oskarżona nie cierpi na chorobę psychiczną, a w czasie popełniania zarzucanych jej czynów miała zachowaną zdolność do rozumienia ich znaczenia oraz zdolność do pokierowania swoim postępowaniem. Biegli stwierdzili ponadto, że stan psychiczny oskarżonej nie stanowi przeciwwskazań do udziału w czynnościach procesowych.

zeznania świadka W. D.

Sąd uznał zeznania świadka W. D. za wiarygodne, logiczne i spójne. Świadek pełni funkcję dyrektora w (...) sp. z o.o., czyli podmiocie, w którym zatrudniona była oskarżona w okresie objętym niniejszym postępowaniem. W swoich zeznaniach W. D. szczegółowo przedstawił sposób zawierania umów pożyczek w spółce, w tym procedurę podpisywania umów mecenas, a także wskazał, że klienci mieli możliwość wyboru, czy przystępują do umowy w tej formie, czy też nie.

Świadek opisał również przebieg zawierania umów oraz sposób ich późniejszej obsługi i spłaty. Nadto, w toku składania zeznań wskazał, że w ramach przeprowadzonej kontroli wewnętrznej ujawniono nieprawidłowości w działaniach oskarżonej, polegające nie tylko na fałszowaniu podpisów czy zawieraniu fikcyjnych umów pożyczek, ale również na przywłaszczeniu środków pieniężnych, które klienci przekazywali jej tytułem spłaty pożyczek.

W. D. zeznał, że mimo wykrycia tych nieprawidłowości, spółka nie zgłosiła popełnienia przestępstwa w tym zakresie, ponieważ syn oskarżonej uiścił przywłaszczoną przez nią kwotę, tym samym pokrywając powstałą szkodę. Sąd uznał zeznania świadka za rzetelne i znajdujące odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym.

odpis pozwu o zapłatę

Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła żadnych wątpliwości.

potwierdzenie zawarcia umowy

Dokumenty firmy (...) sp. z o.o., których wiarygodność nie budziła wątpliwości.

zeznania świadka J. J. (2)

Sąd uznał zeznania świadka J. J. (3) za wiarygodne, logiczne oraz zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Pokrzywdzony stanowczo zaprzeczył, jakoby podpisy znajdujące się na wniosku o udzielenie pożyczki, umowie pożyczki oraz potwierdzeniu jej zawarcia były jego autorstwa. Dodatkowo wskazał, że w treści umowy nie został wpisany jego prawidłowy adres zamieszkania.

Opinia biegłego z zakresu badań dokumentów nie potwierdziła, aby podpis na umowie został podrobiony przez oskarżoną, jednakże Sąd nie wykluczył możliwości działania osoby trzeciej, podkreślając jednocześnie, że ta kwestia nie była przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu. Mimo to, zeznania świadka uznane zostały za spójne i wiarygodne.

zeznania B. P.

Sąd uznał zeznania świadka B. P. za wiarygodne, logiczne oraz zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Pokrzywdzona stanowczo zaprzeczyła, jakoby podpisy znajdujące się na wniosku o udzielenie pożyczki, umowie pożyczki oraz potwierdzeniu jej zawarcia były jej autorstwa.

Opinia biegłego z zakresu badań dokumentów nie potwierdziła, aby podpis na umowie został podrobiony przez oskarżoną, jednakże Sąd nie wykluczył możliwości działania osoby trzeciej, podkreślając jednocześnie, że ta kwestia nie była przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu. Mimo to, zeznania świadka uznane zostały za spójne i wiarygodne.

ugoda zawarta przed mediatorem

Sąd uznał za wiarygodny dowód w postaci ugody zawartej przed mediatorem pomiędzy pokrzywdzonymi a (...) sp. z o.o. Z treści ugody wynika, iż pokrzywdzeni zobowiązali się nie dochodzić od oskarżonej roszczeń wynikających z zawartych umów pożyczkowych będących przedmiotem niniejszego postępowania. Jednocześnie spółka (...) sp. z o.o. zrzekła się roszczeń wobec pokrzywdzonych, zwalniając ich z obowiązku zwrotu kwot udzielonych pożyczek oraz zobowiązując się do zaniechania wszelkich czynności egzekucyjnych względem nich.

opinia biegłego z dziedziny badania dokumentów

Sąd uznał za wiarygodny dowód w postaci opinii biegłego z zakresu badania dokumentów. Opinia została sporządzona przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje oraz wieloletnie doświadczenie zawodowe, a jej treść nie budziła żadnych wątpliwości co do rzetelności i fachowości przeprowadzonych ustaleń.

Biegły dokonał szczegółowej analizy zakwestionowanych dokumentów i w sposób wyczerpujący przedstawił, na których umowach podpisy zostały podrobione przez oskarżoną. Jednocześnie wskazał przypadki, w których brak było podstaw do stwierdzenia, iż oskarżona dopuściła się podrobienia podpisów klientów.

To właśnie na podstawie przedmiotowej opinii Sąd dokonał zmiany kwalifikacji prawnej niektórych z zarzucanych oskarżonej czynów, albowiem brak jednoznacznego potwierdzenia fałszerstwa podpisu w tych przypadkach uniemożliwiał przypisanie oskarżonej popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. Opinia biegłego miała zatem istotne znaczenie dla ostatecznego rozstrzygnięcia w zakresie zakresu odpowiedzialności karnej oskarżonej.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

wyjaśnienia oskarżonej

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonej J. K. złożone w toku postępowania jurysdykcyjnego za niewiarygodne, nielogiczne i zmierzające wyłącznie do uniknięcia odpowiedzialności karnej. W ocenie Sądu, wyjaśnienia te były niespójne, niepełne i pozostawały w sprzeczności z pozostałym, wiarygodnym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Oskarżona twierdziła, iż w związku z zawarciem umowy pożyczki klient był zobowiązany do podpisania dodatkowej umowy tzw. "umowy mecenas", w wyniku czego nie otrzymywał pełnej kwoty pożyczki. Jak wskazywała, część kapitału była rzekomo przekazywana przedstawicielowi spółki jako wynagrodzenie, podobnie jak pierwsze raty wpłacane przez klientów, które nie stanowiły spłaty zobowiązania, lecz wynagrodzenie dla przedstawiciela.

Powyższe twierdzenia zostały jednak jednoznacznie zakwestionowane przez świadka W. D., dyrektora w (...) sp. z o.o., który wskazał, że zawarcie umowy typu „mecenas” było dla klienta dobrowolne, a nie obligatoryjne. Tym samym wersja przedstawiona przez oskarżoną została uznana przez Sąd za niewiarygodną.

Ponadto oskarżona w ogóle nie ustosunkowała się do kluczowych zarzutów dotyczących podrobienia podpisów klientów na umowach pożyczkowych, co dodatkowo podważyło wiarygodność jej wyjaśnień. Sąd uznał, że oskarżona nie przedstawiła żadnej spójnej i przekonującej wersji wydarzeń, a jej wyjaśnienia nie znalazły potwierdzenia w jakimkolwiek obiektywnym dowodzie zgromadzonym w sprawie.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I-VII

J. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z art. 286 § 1 Kodeksu karnego, przestępstwo oszustwa popełnia ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd, wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.

Dla bytu tego przestępstwa niezbędne jest, aby sprawca działał w zamiarze bezpośrednim osiągnięcia korzyści majątkowej, przy czym jego działanie musi polegać na wprowadzeniu pokrzywdzonego w błąd co do istotnych okoliczności. W rezultacie tego działania musi dojść do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzonego, przy czym konieczne jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy działaniem sprawcy a dokonanym rozporządzeniem.

W niniejszej sprawie zebrany materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wskazuje, że oskarżona dopuściła się popełnienia czynów wyczerpujących znamiona zarówno przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k., jak i przestępstwa podrobienia dokumentu z art. 270 § 1 k.k., przy czym w części przypadków występuje zbieg przepisów tych dwóch przestępstw (art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k.).

Oskarżona, działając z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, oferowała osobom fizycznym zawieranie umów pożyczek pieniężnych. W rzeczywistości jednak, czyniła to w sposób nieuczciwy, wbrew ustnie deklarowanym warunkom, a co istotne bez zamiaru realizacji postanowień zgodnych z wolą i interesem pokrzywdzonych. Praktyka oskarżonej polegała m.in. na tym, że po podpisaniu umowy pożyczki nie wypłacała klientom pełnej kwoty, do której rzekomo byli uprawnieni, lecz część tej kwoty zatrzymywała dla siebie. W innych przypadkach, wykorzystując trudną sytuację finansową pokrzywdzonych, nakłaniała ich do podpisania dokumentów oferując możliwość zarobki, podczas gdy w rzeczywistości były to umowy pożyczek, z których treści pokrzywdzeni nie zdawali sobie sprawy.

Ponadto, oskarżona dopuściła się także podrobienia podpisów klientów na umowach pożyczek. Jak wynika z opinii biegłego z zakresu badań dokumentów, w części przypadków podpisy znajdujące się na umowach nie zostały nakreślone przez osoby, których dane widniały na tych dokumentach, lecz przez samą oskarżoną. Działanie to miało na celu stworzenie pozoru autentyczności dokumentów i umożliwienie oskarżonej nieuprawnionego dochodzenia nienależnych wierzytelności. Biegły sądowy, w sposób jasny, jednoznaczny i logiczny, potwierdził, że podpisy zostały podrobione przez oskarżoną, co stanowiło podstawę przypisania jej również przestępstw z art. 270 § 1 k.k.

Należało zauważyć, iż art. 270 § 1 k.k. penalizuje działanie polegające na podrobieniu lub przerobieniu dokumentu w celu użycia za autentyczny, a w niniejszej sprawie oskarżona w sposób świadomy i celowy nanosiła na umowach pożyczek podpisy osób, które faktycznie ich nie składały, tworząc w ten sposób pozory autentyczności dokumentów i umożliwiając sobie nieuprawnione dochodzenie nienależnych wierzytelności.

Jednocześnie, w odniesieniu do pozostałych czynów, opinia biegłego nie pozwalała na jednoznaczne stwierdzenie autorstwa podpisów. Zgodnie z zasadą in dubio pro reo, sąd uznał, iż w tych przypadkach nie można przypisać oskarżonej popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 k.k., ograniczając kwalifikację prawną wyłącznie do przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k.

W związku z faktem, że oskarżona działała w sposób powtarzalny, według ustalonego i podobnego schematu, w zbliżonym czasie oraz przy użyciu analogicznych metod, sąd uznał, iż zachodziły przesłanki ciągu przestępstw określone w art. 91 § 1 k.k. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli sprawca popełnia dwa lub więcej przestępstw tego samego rodzaju, w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej lub podobnej sposobności, sąd wymierza karę jak za jedno przestępstwo, z możliwością jej nadzwyczajnego obostrzenia. W ocenie sądu, warunki te zostały spełnione, albowiem oskarżona dopuściła się łącznie 32 czynów w okresie lat 2020–2021, działając w krótkich odstępach czasu oraz w analogiczny sposób wobec kolejnych osób pokrzywdzonych.

Odnosząc się do wymiaru kary, sąd uznał, że w realiach niniejszej sprawy możliwe jest zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, przewidzianej w art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. Wymierzona kara nie przekracza jednego roku pozbawienia wolności, a dotychczasowy sposób życia oskarżonej, w tym jej niekaralność, pozwalają na pozytywną prognozę kryminologiczną. Sąd przyjął, że cele kary, w szczególności zapobieżenie recydywie oraz potwierdzenie naruszenia norm prawnych, mogą zostać osiągnięte bez konieczności izolacji oskarżonej. W związku z tym wykonanie orzeczonej kary zostało warunkowo zawieszone.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

J. K.

I

1-8, 12-25, 27, 29-32

Sąd, dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego, uznał oskarżoną J. K. za winną popełnienia przestępstw z art. 286 § 1 k.k., przy czym czyny te zostały popełnione w ramach ciągu przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. Oskarżona działała w sposób powtarzalny, według tego samego schematu, w krótkich odstępach czasu, wykorzystując podobną sposobność, co uzasadniało zastosowanie instytucji ciągu przestępstw.

Jednocześnie, sąd na podstawie jednoznacznej opinii biegłego z zakresu badań dokumentów – ustalił, że czyny opisane w punktach 6, 7, 12, 18, 23, 24, 25 i 30 aktu oskarżenia nie wyczerpują znamion przestępstwa z art. 270 § 1 k.k., albowiem brak było wystarczających dowodów na podrobienie podpisów przez oskarżoną. W związku z powyższym, w odniesieniu do tych czynów sąd wyeliminował z kwalifikacji prawnej art. 270 § 1 k.k., uznając, iż wyczerpują one wyłącznie znamiona czynu z art. 286 § 1 k.k.

Przy wymiarze kary sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 k.k., uwzględniając zarówno stopień zawinienia, jak i stopień społecznej szkodliwości czynów, a także cele kary w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej.

Jako okoliczność łagodzącą sąd wziął pod uwagę fakt, iż oskarżona nie była dotychczas karana sądownie, co świadczy o jej uprzednim przestrzeganiu porządku prawnego.

Jednakże, na niekorzyść oskarżonej sąd uwzględnił szereg okoliczności obciążających. Przede wszystkim była to znaczna społeczna szkodliwość popełnionych czynów liczba pokrzywdzonych była znaczna, a sposób działania oskarżonej nosił cechy wyrachowania i wykorzystania zaufania, jakim darzyły ją osoby pokrzywdzone. Oskarżona działała z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób zaplanowany i powtarzalny, wykorzystując swoją pozycję oraz trudną sytuację finansową poszczególnych osób. Co więcej, do chwili obecnej nie wyraziła skruchy ani refleksji nad swoim postępowaniem, nie próbowała również naprawić szkody ani zadośćuczynić pokrzywdzonym.

Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, sąd uznał, iż adekwatną, sprawiedliwą i proporcjonalną do stopnia winy i społecznej szkodliwości przestępstw będzie kara 10 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta spełnia również funkcję prewencji generalnej, dając jasny sygnał społeczeństwu, że popełnianie przestępstw o takim charakterze, a więc oszustw i działań godzących w bezpieczeństwo obrotu prawnego jest nieopłacalne i będzie stanowczo ścigane przez organy wymiaru sprawiedliwości.

W ocenie sądu, kara ta spełnia swoje cele w zakresie zarówno wychowawczym wobec oskarżonej, jak i ochronnym wobec społeczeństwa.

J. K.

II

9-11, 26, 28

Sąd uznał oskarżoną J. K. za winną popełnienia przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zbiegu z art. 270 § 1 k.k., przy czym ustalono, że czyny te zostały popełnione w ramach ciągu przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. Oskarżona działała w krótkich odstępach czasu, według jednolitego schematu i w podobnych okolicznościach, co w ocenie sądu uzasadniało przyjęcie konstrukcji ciągu przestępstw.

Wymierzając karę, sąd kierował się dyrektywami wynikającymi z art. 53 k.k., uwzględniając w szczególności stopień społecznej szkodliwości czynu, sposób działania sprawcy, motywację, a także jego dotychczasowy sposób życia.

Na korzyść oskarżonej sąd zaliczył fakt, iż nie była ona uprzednio karana, co stanowi okoliczność łagodzącą, wskazującą na to, że wcześniej przestrzegała porządku prawnego.

Jednakże na niekorzyść oskarżonej przemawiało wiele okoliczności obciążających. Przede wszystkim wysoka społeczna szkodliwość czynów oskarżona dopuściła się wielokrotnie przestępstw o charakterze umyślnym, skierowanych przeciwko mieniu i wiarygodności dokumentów. Jej działanie cechowało się wyrafinowaniem i dużym stopniem demoralizacji wykorzystywała zaufanie, jakim darzyli ją pokrzywdzeni, często będący w trudnej sytuacji życiowej lub finansowej. Oskarżona świadomie wprowadzała ich w błąd, a następnie posługiwała się sfałszowaną dokumentacją celem uzyskania nienależnych korzyści majątkowych.

Ponadto, oskarżona nie wyraziła skruchy, nie przeprosiła pokrzywdzonych ani nie próbowała w jakikolwiek sposób zadośćuczynić wyrządzonym szkodom, co świadczy o braku refleksji nad popełnionymi czynami i braku motywacji do zmiany postępowania.

Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, sąd uznał, że kara 8 miesięcy pozbawienia wolności będzie karą sprawiedliwą, adekwatną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonej. Kara ta w ocenie sądu spełnia również cele w zakresie prewencji ogólnej ukazuje społeczeństwu, że popełnianie przestępstw oszustwa i fałszerstwa dokumentów jest działaniem nieopłacalnym i skutkuje stanowczą reakcją wymiaru sprawiedliwości.

W ocenie sądu, orzeczona kara uwzględnia zasadę proporcjonalności oraz służy realizacji funkcji wychowawczej wobec oskarżonej, jak również ochrony interesu społecznego i porządku prawnego.

J. K.

III

1-32

Wobec oskarżonej J. K. orzeczono dwie jednostkowe kary pozbawienia wolności: 10 miesięcy oraz 8 miesięcy, za przestępstwa popełnione w zbiegu. W związku z tym, na podstawie art. 91 § 2 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k., sąd dokonał orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności.

Sąd, stosując zasadę absorpcji, wymierzył oskarżonej J. K. karę łączną 1 roku pozbawienia wolności.

W ocenie sądu, kara ta pozostaje współmierna do całości zawartości kryminalnej przypisanych czynów oraz realizuje zarówno cele zapobiegawcze, jak i wychowawcze. Jednocześnie nie prowadzi do nadmiernej represji wobec oskarżonej, zachowując sprawiedliwy balans między zasadą surowości a zasadą humanitaryzmu.

Sąd miał na uwadze, że czyny objęte wyrokami jednostkowymi zostały popełnione w niewielkim odstępie czasu, w podobnych okolicznościach, a także przy zastosowaniu podobnego sposobu działania, co przemawiało za koniecznością ich wspólnego rozliczenia w ramach instytucji kary łącznej.

Wymierzona kara łączna w wymiarze jednego roku pozbawienia wolności w pełni oddaje stopień zawinienia oskarżonej, jak również stopień społecznej szkodliwości jej czynów. Uwzględnia także fakt, że oskarżona dotychczas nie była karana, prowadzi ustabilizowany tryb życia, co daje podstawy do pozytywnej prognozy kryminologicznej – a tym samym uzasadnia warunkowe zawieszenie wykonania kary o czym orzeczono odrębnie, a wymiar kary łącznej jest pozwalający na jej orzeczenie.

J. K.

IV

1-32

Na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k., sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej J. K. kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata.

W ocenie sądu, już sama groźba zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności stanowić będzie wystarczające ostrzeżenie i skuteczne narzędzie prewencji indywidualnej, powstrzymujące oskarżoną przed dalszym popełnianiem przestępstw. Mimo przypisania oskarżonej poważnych i licznych czynów, sąd uznał, że zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, uzasadniająca zastosowanie wobec niej instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary.

Oskarżona nie była wcześniej karana, prowadzi ustabilizowany tryb życia. W świetle powyższego sąd przyjął, że istnieją podstawy, aby oczekiwać, iż okres próby spełni swój cel wychowawczy i zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. W okresie próby oskarżona powinna zreflektować się nad swoim dotychczasowym postępowaniem i podjąć działania świadczące o trwałej zmianie postawy, a tym samym dowieść, że udzielone jej przez sąd kredyt zaufania był uzasadniony.

J. K.

V

1-32

Decydując o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, sąd na mocy 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał oskarżoną J. K. do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Orzeczenie w zakresie nałożenia na oskarżoną zobowiązania było dla sądu obligatoryjne.

Obowiązek ów w ocenie sądu przyczyni się do oceny postępowania oskarżonej w okresie próby. Wpłynie to na oskarżoną dyscyplinująco. Oskarżona musi przy tym wiedzieć, iż uchylanie się od obowiązku może stanowić podstawę do zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności.

J. K.

VI

1-32

Na podstawie art. 71 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i § 3 k.k., sąd orzekł wobec oskarżonej J. K. karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 10 złotych.

Orzeczenie kary grzywny zdaniem sądu ma na celu przeciwdziałać powstaniu wrażenia bezkarności wynikającego z warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Grzywna stanowi również realną, ekonomiczną dolegliwość związaną z popełnieniem przez oskarżoną przestępstwa, a jej wymierzenie ma charakter wychowawczy i prewencyjny. Oskarżona musi bowiem uzmysłowić sobie, że popełnianie czynów zabronionych pociąga za sobą nie tylko odpowiedzialność karną, ale również wymierne konsekwencje finansowe.

W ocenie sądu, wymiar grzywny w wysokości 1500 złotych pozostaje współmierny do stopnia zawinienia oraz zawartości kryminalnej przypisanych czynów, a także sytuacji osobistej i majątkowej oskarżonej.

Przy orzekaniu kary grzywny sąd miał również na względzie okoliczności uprzednio wskazane przy wymiarze kary pozbawienia wolności, a zatem brak skruchy i jakiejkolwiek inicjatywy w kierunku naprawienia szkody, wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów, a także fakt, że wielu z pokrzywdzonych darzyło oskarżoną zaufaniem, które zostało przez nią w sposób wyrafinowany nadużyte.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VII

Na podstawie art. 624 § 1 kpk sąd zwolnił oskarżoną w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sąd miał na względzie złą sytuację finansową oskarżonej.

1.Podpis